Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

Podjęcie przez autora recenzowanej książki problematyki poronień samoistnych w ujęciu medycznym, psychologicznym, etycznym, społecznym i duchowym oraz odpowiedniego traktowania ciała poronionego dziecka, w tym jego pogrzebu, wychodzi naprzeciw obecnym zainteresowaniom społecznym i zwiększającej się potrzebie obecności tematyki bioetycznej w publikacjach naukowych i popularnych. Nie napotkałem w dostępnej polskiej literaturze równie obszernej, wyczerpująco omawiającej te problemy pozycji książkowej. […]

Na podkreślenie zasługuje ogrom pracy włożonej przez autora  w zebranie w jednej monografii tych różnych, czasem dość skomplikowanych aspektów poronienia. Unikalny i nowatorski charakter mają fragmenty pracy dotyczące przepisów prawa odnoszących się do postępowania z ciałem dziecka poronionego. Problemy definicji, dokumentacji medycznej, warunków pozwalających na pochowanie dziecka jako osoby zostały w sposób jasny i wyczerpujący przedstawione. Mocną stroną monografii są jej fragmenty odnoszące się do duchowych aspektów utraty dziecka przed jego urodzeniem, ułatwiające zrozumienie tego trudnego i bolesnego wydarzenia, rozeznanie jego aspektów w świetle wiary. […] Z całym przekonaniem rekomenduję monografię do wydania w formie książki. Stanowić ona będzie źródło wiedzy dla socjologów, psychologów, lekarzy, położnych i osób duchownych. Będzie to cenny przewodnik dla administracji szpitali, personelu medycznego, a zwłaszcza dla rodziców.

Z recenzji prof. dra hab. Bogdana Chazana

Autor podjął wyjątkowo trudne zagadnienie o wysokiej randze psychologicznej, społecznej i moralnej. Dokonał wielostronnej i interdyscyplinarnej analizy poronienia samoistnego, stanowiącego niepowodzenie prokreacyjne o znaczącym zasięgu społecznym. Wykazał przy tym postawę głębokiego szacunku i delikatności, tak wobec dziecka, jak i jego rodziców cierpiących z powodu śmierci potomstwa, które miało się narodzić. Jego praca naukowa wzbogacona została w potrzebny społeczeństwu element oddziaływania o charakterze dydaktycznym. […] Wiedza autora i dokonana przez niego prezentacja tematu nie ograniczają się do suchych faktów teoretycznych, ale przekazywane są w sposób umożliwiający nabycie lub pogłębienie jedynej słusznej postawy, jaką człowiek jest winien drugiemu człowiekowi – postawy miłości. Autor prowadzi czytelnika od faktu poronienia do pogrzebu dziecka poronionego. Ukazuje istotność prawidłowych postaw społecznych w niepowodzeniu położniczym, będących konsekwencją uznania osobowej godności człowieka.

Z recenzji dr hab. Urszuli Dudziak, prof. KUL

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*