Spotkanie rodziców po stracie dziecka

 

Zapraszamy, jak co miesiąc w drugą środę miesiąca – 14 grudnia – na kolejne spotkanie dla rodziców po stracie w parafii św. Rodziny na ul. Królowej Korony Polskiej 28 w Szczecinie.

 

Spotkania mają charakter otwarty. Ich celem, jest stworzenie przestrzeni do przeżycia żałoby, odnalezienia wsparcia w innych, którzy również są uczestnikami tego trudnego doświadczenia.

Czytaj dalej Spotkanie rodziców po stracie dziecka

Spotkanie rodziców po stracie dziecka

 

Zapraszamy, jak co miesiąc w drugą środę miesiąca – 9 listopada – na kolejne spotkanie dla rodziców po stracie w parafii św. Rodziny na ul. Królowej Korony Polskiej 28 w Szczecinie. Miesiąc listopad jest czasem szczególnego wspominania naszych bliskich zmarłych. Zapraszamy do wspólnego przeżycia pamięci o naszych dzieciach.

 

Spotkania mają charakter otwarty. Ich celem, jest stworzenie przestrzeni do przeżycia żałoby, odnalezienia wsparcia w innych, którzy również są uczestnikami tego trudnego doświadczenia.

Czytaj dalej Spotkanie rodziców po stracie dziecka

Dzień Dziecka Utraconego

 

15 października na całym świecie obchodzony jest jako Dzień Dziecka Utraconego. Dlaczego 15 października? Bo tyle trwa ciąża począwszy od 1 stycznia. Dlaczego ten dzień jest tak ważny? Bo doświadczenie śmierci dziecka przed jego narodzeniem jest zjawiskiem niezwykle powszechnym, niezwykle bolesnym, a tak często przemilczanym. Pragniemy wspólnie wesprzeć się w cierpieniu i modlić w intencji rodziców zmarłych przedwcześnie dzieci oraz ich rodzin.

 

Wychodząc naprzeciw cierpieniom tak wielu małżeństw i rodzin, Fundacja Donum Vitae organizuje obchody tego wyjątkowego dnia w Szczecinie:

 

– godz. 12.00 – wspólna modlitwa przy pomniku Dziecka Utraconego na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie. Aby wspólnie udać się pod pomnik Dziecka Utraconego zapraszamy o godz. 11.30 przy bramie cmentarnej na ul. Ku Słońcu (przy Ojcach Salezjanach),

 

– godz. 18.00 – uroczysta Msza święta w intencji rodziców dzieci, które odeszły zbyt wcześnie oraz zawiązanie wspólnoty duszpasterskiej rodziców w doświadczeniu śmierci dziecka, parafia p.w. św. Rodziny, ul. Królowej Korony Polskiej 28 w Szczecinie.

 

Prosimy o przekazanie dalej tej informacji. Dzięki temu, jak najwięcej osób doświadczających utraty dziecka, będzie mogło połączyć się w cierpieniu i modlitwie, która przywraca nadzieję.

Telefon zaufania dla rodziców po stracie

 

Jeśli doświadczyłeś śmierci dziecka, przeżywasz żałobę, masz coraz więcej pytań i coraz mniej odpowiedzi, to właśnie dla Ciebie uruchomiliśmy telefon zaufania, pod którym możesz uzyskać wsparcie w tych najtrudniejszych momentach. 

 

Zapisz sobie ten numer w swoim telefonie: 504 646 015

 

Obecnie dyżury odbywają się w poniedziałki i środy w godz. 20-22 – wtedy zawsze usłyszysz wspierający głos po drugiej stronie. Jeśli jest taka potrzeba, możesz dzwonić w tych godzinach, aby umówić się na dłuższą rozmowę, bądź spotkanie. Osobą dyżurującą jest Ksiądz, mający doświadczenie w duszpasterstwie osób z doświadczeniem śmierci dziecka i zaangażowany w działania Fundacji Donu Vitae.

Dzień Dziecka w nostalgicznym klimacie

 

Dzień Dziecka był idealnym momentem na odsłonięcie Pomnika Dziecka Utraconego. Godne miejsce spoczynku powstało dzięki inicjatywie Fundacji Donum Vitae i MPGK w Stargardzie. 

 

Pomnik a zarazem grobowiec znajduje się na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Kościuszki 80 w Stargardzie. Jest to grobowiec  z możliwością pochówku dzieci z perspektywą kolejnych 50 lat.

 

źródło: www.wiadomosci.rii.pl

 

Pomnik Dziecka Utraconego w Stargardzie

 

Pomnik Dziecka Utraconego na cmentarzu komunalnym w Stargardzie odsłonięty. Pomnik to zarówno symboliczny monument przeznaczony jako miejsce do zadumy i modlitwy, jak i grobowiec dla zmarłych dzieci.

– To miejsce ma pomóc cierpiącym i opłakującym śmierć dziecka i towarzyszyć rodzicom w tych trudnych chwilach – mówił podczas uroczystości ksiądz Tomasz Ceniuch z fundacji Donum Vitae.

 

Inicjatorem powstania Pomnika Dziecka Utraconego była szczecińska fundacja Donum Vitae. Monument i grobowiec powstały przy wsparciu Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej.

 

Zapraszamy do wysłuchania krótkiego materiału z przekazania i poświecenia Pomnika www.radiostargard.fm.

Odsłonięcie Pomnika Dziecka Utraconego w Stargardzie

 

Według danych uzyskanych przez Fundację Donum Vitae z Narodowego Funduszu Zdrowia w stargardzkim szpitalu w latach 2010-2014 zanotowano 319 samoistnych poronień. Rodzice mają prawo do indywidualnego pochówku ciała swojego dziecka niezależnie od jego wagi, stopnia ukształtowania czy etapu rozwoju w okresie prenatalnym. Jednakże z różnych powodów część rodziców nie decyduje się lub nie ma wiedzy na temat tego prawa. Wówczas obowiązek pogrzebu przejmuje społeczność lokalna poprzez swoje instytucje.

 

Kościół w swoim doświadczeniu spełnia Obrzęd Pogrzebu Dziecka Nieochrzczonego i otacza modlitwą osieroconych rodziców. Dla jeszcze godniejszego uczczenia pamięci Dzieci Utraconych, Władze Stargardu podjęły inicjatywę Fundacji Donum Vitae i Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej w Stargardzie przygotowało Pomnik Dziecka Utraconego, będące odtąd miejscem pochówku dla dzieci, na których pogrzeb indywidualny rodziny z różnych powodów się nie zdecydowały.

 

Prawo w Polsce zapewnia możliwość pochówku każdego dziecka zmarłego przed urodzeniem i nie mają na to wpływu ani jego wiek w momencie poronienia, waga czy stopień ukształtowania ciała. Chcę przypomnieć, że prawo zostało zmienione w 2001 r., nowe weszło w życie w 2002 r., wciąż jednak borykamy się z problemem jego realizacji. Mamy bowiem sygnały z różnych miejsc w Polsce, gdzie blokuje się jego odpowiednie wykonanie na styku współpracy ośrodków medycznych, a więc szpitali, przychodni, zakładów patomorfologicznych, czy pracowni, podejmujących badania np. w celu rozpoznania chorób czy oznaczenia płci na wczesnym etapie rozwoju dzieci. Rodzice mają prawo do pogrzebu, jednakże z różnych powodów z tego prawa nie korzystają. Czasem jest to wynik braku wiedzy, a czasem siła przeżycia i traumy, której doświadczają po stracie wyczekiwanego potomstwa. Tu klaruje się zadanie o charakterze edukacyjnym jakie nasza Fundacja – Donum Vitae obiera do realizacji.

 

Decyzję o indywidualnym pochówku ciała dziecka rodzice muszą podjąć w ciągu kilkudziesięciu godzin. Docierają do nas jednak sygnały od rodziców, którzy wśród różnych dokumentów, nieświadomi i zmagający się z ogromnym dramatem rodzinnym, podpisują zrzeczenie się prawa do indywidualnego pogrzebu. Są i tacy, którzy świadomie z różnych powodów decydują się na taki krok, nie ma bowiem w tej kwestii żadnego przymusu – należy to uszanować i nie oceniać. Z rozmów z osieroconymi rodzicami wiem, w jak trudnej są sytuacji i jak trudno jest im podejmować tego typu decyzje. Wielu zwyczajnie nie ma siły na przejście całej ścieżki procedur, szczególnie gdy informacja o poronieniu jest całkowitym zaskoczeniem i nie ma przy rodzicach wspierających ich osób. Czasu jest bardzo mało, na podjęcie decyzji jest 2 do 3 dni. To trudny moment, w którym ważne są relacje oparte na zaufaniu i bezpieczeństwie.

 

Skala tego problemu i cierpienia jest bardzo duża. W Polsce mówi się o 40-50 tysiącach poronień rocznie. W naszym województwie ok tysiąca każdego roku.

 

W Stargardzie przez pięć lat tzn. w latach 2010-2014 wg danych NFZ zanotowano 319 poronień. To jest skala zjawiska. To są liczby zapisane na kartach, rozliczeniach, w statystykach, a jak opisać cierpienie, ból, bezradność tych sytuacji? Jak opisać próby powstawania z cierpienia, bólu, bezradności i powracania do codziennych zajęć? Gdybyśmy pomnożyli tę liczbę przez ilość bliskich i znajomych takiej jednej rodziny, to okaże się że znamy przynajmniej jedną osobę, która przeżyła dramat utraty dziecka.  Czy wiemy, jak się zachować w takiej sytuacji? Nie ranić osieroconych niepotrzebnymi słowami i milczącym telefonem?

 

Nie bójmy się być prawdziwymi również w sytuacji, gdy jesteśmy bezsilni. Nie bójmy się towarzyszyć nawet jeśli nic powiedzieć nie potrafimy.Nie bójmy się różnych skrajnych reakcji, które są egzaminem prawdziwości naszej przyjaźni czy ludzkiej życzliwości i wrażliwości.

 

Odpowiednie wsparcie, nie bagatelizowanie tematu żałoby po dziecku utraconym, ma swój wymiar nie tylko moralny, ale także społeczny i psychologiczny.

 

Pewnie każda rodzina inaczej może przeżywać dramat utraty dziecka. Małżonkowie, rodzice potrafią skrajnie odmiennie przeżywać sytuację. Jedna osoba szybko zamknie temat, a druga chciałaby ciągle rozmawiać, nie znajduje jednak bliskiej osoby, która zwyczajnie jest gotowa jej posłuchać, pobyć, wypłakać się, przyjąć słowa zwątpienia, wściekłości, rozpaczy i wytrwać w takiej sytuacji. Dla wielu będzie pomocą wiara w Tego, który ze śmierci przeszedł do życia. Dla wielu pomocą będzie osobista relacja z Tą, która utraciła Swego Jedynego Syna na Krzyżu.

 

Dla kogoś Twoja pomoc, jako Miłosiernego Samarytanina, który nie uciekł na widok cierpienia, a dla innych wiara może się roztrzaskać w drobny mak i pojawi się najprostsze i najtrudniejsze jednocześnie pytanie: DLACZEGO?I nie udawajmy Pana Boga siląc się na pozorne odpowiedzi, które bardziej mogą zranić niż pomóc.

 

Wydaje się, że świadomość tematu wzrasta w społeczeństwie, ale wciąż pozostaje tu dużo pracy do zrobienia. Coraz częściej dostrzega się związek przyczynowo-skutkowy przeżywania przez rodziców dramatu poronienia wobec np. powikłań psychologicznych i skutków społecznych takich powikłań dla rodzin, pracodawców, firm – ogólnie dla relacji. Jeślibym chciał nawet pominąć najważniejszy dla mnie wymiar moralny to nawet z powodów społeczno-ekonomicznych skutki tych dramatów wzrastają, jeśli nie zapewni się możliwości ludzkiego przeżywania żałoby.

 

W imieniu Fundacji Donum Vitae (Dar Życia) bardzo dziękujemy za tak życzliwe podjęcie inicjatywy, z którą zwróciliśmy się do Pana Prezydenta poprzez spotkanie z Panią Prezydent Ewą Sową. Panie Prezydencie serdecznie dziękujemy za taką wrażliwość i otwartość. Również dziękujemy za wysiłek jaki podjął Pan Prezes Sebastian Szwajlik ze swoimi współpracownikami. Stargardzki cmentarz nie jest mi obcy, ponieważ przez pięć lat posługiwałem w stargardzkiej kolegiacie, wiem też że jest to miejsce trudne, nie kojarzy się ludziom z niczym przyjemnym. Spotkaliśmy się w Dzień Dziecka w Roku Miłosierdzia w miejscu, którego ludzie często unikają. Uroczystość odsłonięcia Pomnika Dziecka Utraconego łączy w jedno te trzy tematy. Cierpienie wynikające ze śmierci, żałoby po dziecku i towarzyszenie człowiekowi – bliźniemu w trudnych sytuacjach, a w więc miłosierdzie.

 

Zdajemy sobie sprawę, że zasadniczo śmierć dziecka jest naruszeniem porządku natury, w którym to porządku to dzieci żegnają rodziców, a nie odwrotnie. Jednak wielkość społeczeństwa rozpoznaje się po odniesieniu do osób najsłabszych, będących najbardziej bezbronnymi, dlatego tu jesteśmy, pełniąc różne zadania społeczne jesteśmy tu razem. Wytrwajmy i pomóżmy dając przez swoją życzliwość światła nadziei, która pomoże każdemu znaleźć taką osobistą, dla siebie odpowiedź na pytanie DLACZEGO?

 

Ale bądźmy, bądźmy razem.

 

Dziękuję raz jeszcze za wszelkie dobro.

ks. Tomasz Ceniuch
Fundacja Donum Vitae